sinds 2002!

Het lukt al nooit zo goed. En af en toe helemaal niet. Als mijn lijf moe is en hoofd ook niet meer wil, dan wil ik er niet mee geconfronteerd worden. Ik wil niets horen. Want ik loop door en dat gaat. Maar er zit een blaartje dat maar niet weg wil. Daar moet je geen vinger op leggen. Zoutig zweet doet zeer.

Ik wil helemaal niet horen dat ze met een vriendin in de danskroeg was en toevallig weer iemand tegenkwam. Dat is onze kroeg. Ik wil niet horen dat ze zo leuk praatten. Ga weg van ons tafeltje. Ik wil niet horen dat hij laatst weer in de stad was. Niet lopen op ons plein. Ik wil dat allemaal niet horen. Ik verontschuldig me. Ik meld me af. Ik zet de computer uit en leg mezelf in bed. Morgen loop ik weer door. Nu niet meer aan mijn blaar zitten.