Het zou Groningen, Garnwerd, Winsum worden, gisteren. Of Groningen -
Peize. Maar Vries of Zuidhorn had ook gekund. Of waar dan ook naartoe.
De Vierdaagse kruipt naderbij.
Dus we liepen. Met zijn vieren. Groningen, Garnwerd, Groot-Wetsinge,
Klein-Wetsinge, Sauwerd. We liepen met zijn vieren en twee honden.
Honden zijn raar. Het waren beagles. Best mooi en erg lief, maar ook
ronduit raar. Ik roep: "Zit!" en kijk 'm streng aan. De beagle gaat
zitten. Ik zeg: "Lig," en het ligt. Ik zeg dreigend: "L??g.." en de
beagle springt niet tegen me op. Als ze een keer weigeren zijn ze
meteen eigenzinnig.
De beagles hadden een poepfetisj. Want poep is lekker, vinden ze.
Lekker om door te rennen, lekker om op te kauwen, lekker om je mee in
te smeren. En poep is poep. Van de eend, de koe, een andere hond of het
paard, ze rollen er even enthousiast in rond. Want het is allemaal
lekker. En dat delen ze vervolgens graag met de rest van de roedel.
"Laag.. L????g.." helpt dan niet meer zo goed.
Maar we liepen. En het was mooi. Het weer en de omgeving. Vlak land,
maar stiekem niet. Micro-reli?f heet dat en ik zag wierden, oude
stroomruggen, beekdalen en slaperdijken. We liepen drie uur en toen was
het tijd voor koffie.
Op het terras van Caf? Hammingh.
En daar ging het falikant mis. De eerste cappuccino mocht, de
brie/salami-tosti ook. Maar cappuccino twee en de espresso tot slot,
met tussendoor een Brusselse wafel met bosbessenijs en slagroom, waren
lichtelijk overdreven en hadden nog maar heel weinig met
Vierdaagsetraining te maken.
Na drie uur zitten in de zon en praten en eten en drinken was Garnwerd,
Groot-Wetsinge, Klein-Wetsinge, Sauwerd meer uitbuiken en uitlopen dan
echte training. De honden sprongen dom achter een stok aan, een sloot
in. Het licht werd steeds mooier, toen we over een kerkepad liepen. De
Vierdaagse kruipt naderbij.
zeven reacties:
Een vriendin van mij heeft ook een Beagle. Ik was gisteren op bezoek bij vriend, vriendin en Beagle. Beagle is idd eigenaardig en wigenwijs en bovenal heeft deze Beagle ook een poepfetish. Ik bleef daar eten s’avonds. We spraken toevallig over deze poepfetish terwijl we van onze afgehaalde chinees peuzelden. Kor daarna was ik klaar met eten…
Misschien is het een Beagle-ding. Ze luisteren heus, soms. Als je er heel dichtbij gaat zitten en ‘m recht aankijkt. Na drie keer “Zit!” zit ‘ie al. Dat kan alleen aan het begin van zo’n wandeling. En dat gedoe met poep de hele tijd, ik snap het niet zo goed waarschijnlijk.
Iedereen reageert maar op die Beagle: ik vraag alleen maar welke Vierdaagse verdient die training: die van Nijmegen misschien? En zoja, dan is 3 uur terras inderdaad geen goede voorbereiding, maar wel heerlijk relaxed en dat moet op zijn tijd ook.
Nijmegen.. klopt. Er zijn inmiddels nieuwe meerdaagse trainingen gepland. Met veel meer kilometers en minder terras. En bepakking. Dat schiet tenminste op.
Misschien dat ik dit jaar ga kijken. Denkelijk?
Denkelijk. Met gladiolen op dag vier of ga je langs de kant van de weg zitten en iedereen “Goedemgrguuuuuh” wensen?
Een beagle die luistert? Hou je moeder voor de gek!
Onze beagle thuis, die niet luisterde naar de naam ‘Charley’, was absoluut niet op de hoogte van de term ‘gehoorzamen’. Maar hij kwam altijd als je hem een rauw ei liet zien. Het heeft niks met de Vierdaagse te maken, maar deze kennis verrijkt natuurlijk wel je leven.