Volgens een psycho-analyserende mevrouw, vanmiddag bij Buitenhof, op Nederland 3, moeten Onze Jongens penalty-therapie. Als Cocu zegt dat hij een penalty eigenlijk niet durft te nemen, omdat hij dan moet denken aan het WK van 1998 en hij bang is dat hij weer zal missen, dan beginnen de handen van de psycho-analyserende mevrouw te jeuken, zei ze.
Ze wil dat Cocu eerst aan regressie doet. Laten we zeggen, dinsdag. Dat hij teruggaat naar het moment dat het gebeurde en dat hij het allemaal nog eens beleeft. Dan gaat Philip daarover praten met de mevrouw. Die zegt dan dat Philip die ervaring een plekje moet geven. En dat hij niet bang hoeft te zijn. Dan zegt Philip dat hij nog steeds bang is.
"Philip," ik denk dat zulke mevrouw iedere zin beginnen met "Philip", dat is voor de duidelijkheid, "ik heb je moeder meegenomen."
Want de mevrouw zei vanmiddag ook dat het goed is om te oefenen op penalty's, terwijl mensen waar de spelers bang voor zijn, toekijken. Dus langs de zijlijn staan allemaal columnisten. Jan Mulder vooraan, huu! Samen met de moeder van Cocu. Die gaan toekijken terwijl Philip er tien penalty's inschiet. Dan is alles over en mag Philip huilen. Dat is goed, volgens de mevrouw, dan heeft het een plekje.
Ik denk dat we gaan winnen woensdag.
Maar als er geen strafschoppen genomen moeten worden heeft die regressie geen zin. Dan is ie misschien zo al bang om op het veld te komen.