Klaar! Gehaald! En.. na een lange nacht slapen is alle pijn -nou ja, bijna alle pijn dan toch- weer vergeten en roep ik, als ik niet uitkijk, dat ik het volgend zo weer zou doen. Vier rondjes met ruim veertigduizend mensen. Het was leuk. En afzien. En zottigheid. En huilende mensen. En vooral voorbij. Ik kan maar beter uitkijken.
Met ruim veertigduizend mensen een rondje lopen, dan moet je wel praatjes gaan maken met onbekenden. Dat is bijna niet te voorkomen. 't Gaat meestal nergens over. Ik liep gisterochtend over een slingerende dijk, volgens mij hing er nog wat mist. Maar misschien was dat ook wel donderdag, dat er mist hing. Al die dagen, gevuld met lopen, eten, slapen (en een beetje typen), dat lijkt met vermoeidheid in het hoofd allemaal op elkaar.
Ik liep over een dijk en maakte een praatje. Het praatje ging over de muziek langs de route. Veel carnavalshoempapa met een beat er onder. Veel kabouter Plop. En veel Frans Bauer. Heel veel Frans Bauer. De medewandelaar en ik houden niet zo van Frans Bauer. M. houd ook niet van Frans Bauer. En A. heeft een hekel aan Frans Bauer. Wij bedachten een Frans Bauer-vrije route, alternatieve Fransvrije lussen en Bauerloze dagen, maar konden nergens een idee?nbus vinden.
Ik liep over een andere dijk en maakte een praatje. Met een jongen uit Harkstede. Hij liep de Vierdaagse met voetbalvrienden. Hij was versierd door een man, zei hij. Aan het einde van dag twee, roze woensdag in Via Wammus.
"E?n op tien is het."
"Echt?" het leek me wat veel.
"Ja, dat zeggen ze."
"In dat geval heb je er vast ook ??n in het team. Ik gok de keeper."
"Keijzer? Nee, die is geen homo. Fuckface misschien."
"Fuckface?"
"Ja."
"Oh. Okee."
Echt, het gaat nergens over. Maar als je niet oplet, loop je er volgend jaar weer.
Klinkt alsof je ondanks de vermoeidheid best een leuke paar dagen hebt gehad. Gefeliciteerd met het uitlopen van de tocht!