En misschien gaan we ooit nog eens weg. Dat we gewoon wat kleren
inpakken en nog wat dingen. En denken dat we alles wel hebben. Zo'n
beetje. Zullen we dat dan gewoon niet nakijken, vier keer en daar bijna
ruzie om krijgen?
En dat we dan ergens naartoe gaan, echt, het maakt me niet uit waar
naartoe. Met de boot of met de bus of desnoods liftend. Maar in ieder
geval ook met de trein. Want ik houd van de trein. Kom, we nemen de
trein, 's avonds, en kletteren de nacht door. Slapen slecht, maar
zeuren daar niet over.
En dat we na een paar uur van hobbelend wat dommelen van de krappe
bedden stappen, de coup?deuren openschuiven en in het gangpad aan een
open raam eindeloos praten. Leunend op onze armen. Je kunt dan alles
zeggen, want het verwaait toch in de wind en het donker van de nacht.
En dat we dan, niet lang na het licht begint te worden, ergens
aankomen, waar dan ook. Aankomen, alleen maar om ergens aan te komen.
Om een nieuwe stad te ruiken, nieuwe gebouwen te zien. 's Ochtends
aankomen, verwaaid, maar verwachtingsvol, en rondlopen tot we het
eerste caf? vinden dat ontbijt serveert.
Dat zou mooi zijn.
elf reacties:
Ik krijg er zo zin in!!
Ik zou zo met je meegaan… Alleen zou je aan mij na zo’n beroerde (maar wel interessante en gezellige enzo) nacht niet zoveel aan mij hebben. Dat is dan weer jammer.
mooi voorstel
Ja, dat zou mooi zijn… zucht
Ik ook! Ik ook!
Sorry, voor de reactie hiervoor, ik klikte verkeerd :(
(Btw, ik ben een andere Iris, dan “ik ook ik ook”)
Ik kwam hier langs en ik vond wat je geschreven hebt echt heel erg mooi. Je zou inderdaad zo mee willen..
als anne meemag wil ik ook wel mee. en dan kunne we die iriser ook nog meenemen
Ik denk dat je wagonnetje al flink vol zit. Maar dit beeld ziet er zo fijn uit! Alles effe achterlaten en waaien, heerlijk lijkt me dat!
Op de bonnefooi! Ja, dat lijkt me wel wat!
en dat je dat dan een half uur ervoor in een mistige douche bedacht. Terwijl er verse sneeuw lag.
Heel mooi, ik ga mee!