sinds 2002!

We waren in Vera, B. en ik. Maar er speelde geen band. Voor het podium was een groot doek gehangen en daarop speelde een film. We hadden eerst wat te drinken gehaald. Leeuw bier in bruine flesjes. We zaten op houten stoelen zonder kussens, de zaal rook nog een beetje naar poppodium. Verschaald bier en sigaretten, denk ik, maar ik weet niet precies wat "verschaald" betekent.

Lichter speelt in Slubice en Frankfurt am Oder. Op de Pools-Duitse grens, toen dat ook de buitengrens van de Europese Unie was. Het is een tragi-komisch verhaal over kleine en grote drama's. Smokkelelaars, taxichauffeurs, gestrande economische vluchtelingen, vals vertalende en hoererende tolken, ze hebben het allen even zwaar. De film heeft ongeveer acht verhaallijnen en ze zijn allemaal treurig.

Acht verhaallijnen, die godzijdank niet allemaal door elkaar lopen. Maar elkaar soms wel heel subtiel raken. Mooi, als je op de achtergrond sigaretten gesmokkeld ziet worden als een tolk probeert iemand over de grens te helpen. Hoe verder je in de film raakt, hoe cynischer en harder de verhalen worden. Aan het eind ben je blij dat je niet in Polen woont.

We zaten in Vera, op houten stoelen in een zaal die rook naar het bier van zaterdag en sigaretten. We keken naar een film over modderige Polen en gladde Duitsers. We dronken Leeuw uit bruine flesjes. Soms past alles precies bij elkaar. Ik geef gul vijf van de vijf sterren.