We waren vergeten te kijken waar de film over ging Ik wist nog dat ik de film had omcirkeld en er een uitroepteken bij had gezet. Maar geen idee meer waar het over ging. En we kwamen dertig seconden voor het licht uit ging. Want je wilt wel graag eerst eten, vond AM.
Vert Paradis, typisch Frans, dacht ik na afloop. Het duurt drie kwartier voordat de lijnen binnen het plot inzichtelijk worden, de verbanden tussen de personages duidelijk zijn. Maar eenmaal daar doorheen, is het plots zomaar een prettige film. Dat dan wel.
Geduld loonde. We zagen intriges in een Frans bergdorp. We zagen een meneer uit het dorp verstrikt raken in zijn eigen sociologische onderzoek. De dorpsschoonste en een gefrustreerde bergboer die elkaar ooit liefhadden. Of misschien nog steeds.
Vert Paradis. We zagen veel slanke Franse vrouwen en gedrongen plattelanders die in anderhalf uur liters wijn wegdronken. Uit flessen zonder etiket, tegen een achtergrond besneeuwde bergtoppen en een tobbende rurale economie.
Dat is typisch Frans, wat ik u brom.
Ik geef 3 van de 5 beschikbare Ingrid-sterren voor deze alleraardigste, zij het ietwat trage, Franse film.
