De wekker was niet gezet, maar ik werd keurig op tijd wakker: 8:47. Ik
knipperde met mijn ogen, bedacht me waar ik ook alweer was en
bleef nog een paar minuten liggen. Nog voor negen uur stond ik op.
In een leeg huis, mijn ouders vieren eerste kerstdag elders. Ik stond
op, ontbeet nauwelijks, douchte snel en stond om half tien klaar.
Aangekleed en wel. Ik overzag een lege dag. Eerste kerstdag en niets
gepland. Ik drentelde door het huis, zette koffie.
Wat moet je met een dag, waarop iedereen die je kent al iets te doen
heeft of te ver weg woont om nog te ontmoeten? Niets, concludeerde ik.
Je hoeft niets te doen, de dag glijdt vanzelf voorbij. Ik wachtte tot
er wellicht iets in me opkwam, maar er kwam niets. Ik kroop achter de
computer en verstuurde een mailtje. En ach, nog ??n, want ik had toch
niets te doen.
Het is nog maar een paar uur eerste kerstdag. Ik sprak vandaag precies
twee mensen, A. en E. Ik sprak A. vanmiddag, heel even. En E. aan het
begin van de avond, iets langer. Ze belden allebei, dus ik heb nog
niemand gezien vandaag. Straks heb ik geen kerstdiner, morgen hoef ik
niet naar schoonfamilie. Zullen we volgend weekend weer kerst doen?
drie reacties:
Nu zat hier al een Rob aan tafel………. maar je had er vast prima tussen gepast…… 
Tja, laten we het elk jaar weer doen, waarom ook niet.
Ik doe al jaren niet meer aan verplichte etentjes en bezoeken, zeker met kerst. En dat bevalt prima! Ik zie liever mensen die ik echt wil zien.