Typen schiet er bij in. Want de vervanging van de sinterklaasbaan is aanstaande. Dat wil zeggen, ik was bij een andere sinterklaasbaan.
Een betere.
Het is een soort Sinterklaasbaan Plus. Ik was uitgenodigd om bij de voorlichtingsavond aanwezig te zijn, gisteren.
Het was een aangename avond. Met koffie en later priklimonade en nootjes. En de meneer van de sinterklaasbaan was bijzonder aardig. Hij droeg een keurig blauw pak, dat niet eens heel hard glom. Met een bescheiden krijtig streepje en schoenen die er gewoon bij pasten - ook geen witte sokken ofzo.
Hij sprak van input en monitoring en.. huu.. terugkoppelen. Terugkoppelen is de dood voor je geloofwaardigheid. Maar de meneer met het blauwe pak lachte er zo enthousiast bij, dat ik het hem vergaf.
Na afloop mochten we vragen stellen. Eerst met zijn allen en later met de meneer en zijn assistente alleen. Ik deed heel geinteresseerd en enthousiast en gemotiveerd. Ik hoefde bijna niet te doen alsof.
Ik zat met de assistente van de meneer in het blauwe pak in een belendende meetingunit (zie je, ik kan het ook) aan een tafel met een grote bureaustoel erachter met een haak voor een colbert.
De assistente zei, ik heb hier een heel positief gevoel aan over gehouden. Ik hoop dat we elkaar snel weer spreken, maar dan uigebreider.
Ik zei, ja, ik ook.
En we gingen uit elkaar.
Ik mag volgende week vast terugkomen.
Voor een Sinterklaasbaan Plus.
Jeuj.
Nou, eeh, gefeliciteerd dan maar. Ik blijf touwens aan Bram van der Vlugt denken als jij over je werk schrijft. Dat zal wel nooit meer overgaan…