Een Aziatische man had een doos boodschappen achterop zijn fiets gebonden en wilde opstappen met een hand aan het stuur en in de andere een geopend blik bier.
De markt werd opgeruimd. Een scharrelend vrouwtje wilde aan haar verzameling rotte mango's en schimmelende sinaasappelen slierten rauwe kip toevoegen. Uit een een vuilniszak van dik plastic, achtergelaten door een poelier. Maar haar fiets had geen standaard en ze was te klein en te oud om zo diep te bukken.
Bij Kismet bestelde ik menu 3. De vrouw aan de tafel naast de kachel zat tegenover haar vriend en streelde zijn hand. Tegelijkertijd keurde ze van boven naar beneden de mooie jongen die achter haar vriend langs naar de wc ging. Ze antwoordde 'ja' op een vraag die begon met 'wat vind jij..'
Ik deed de gevulde courgettes, rijst en ovengebakken aardapelen op een bord. Drukte de computer aan en zag een mailtje dat weggegleden gebeurtenissen pardoes weer bovenhaalde. Ik antwoordde eerst en at droge aardappelen en koud lam.
Misschien was het omdat de wedstrijd nergens meer om ging. Of omdat er niet gescoord werd. Misschien was het omdat we met vijf waren en drie mensen eigenlijk liever was vouwden dan voetbal keken.
Maar misschien deed hij het ook wel op eigen kracht.
Wij praatten over de boerenharses van Tim de Cler, en Hitkranthunk Van Persie. Maar vooral over Carlos Tevez en het ding in zijn nek. Huu..
Het hoosde hier net nogal. F. vond dat gerechtigheid, want bij haar in Alkmaar had het ook al tropisch geregend. Net op het moment dat ze wuppies moest gaan kopen voor haar moeder.
Ik klikte *hier* naartoe en werd vrolijk, kijkende.
Eerst zat er hooikoorts voor, maar volgens mij was ik stiekem al ziekig.
Iedereen zei, je ziet er belazerd uit.
Hooikoorts.
Ah, ja.
Vanochtend regende het en toch werd het niet beter. Sterker nog en dus ging ik eerder naar huis. De hele middag sliep ik, een marktkoopman wekte me tegen vijven.
Laatste aardbeien, een eurootje, mensen! Een eurootje maar!
Zonet kwam ik dit tegen bij het KNMI:
Na het maken van de operationele ECMWF-verwachting met een rekenmodel met hoge resolutie (T511, roosterpuntsafstand ~40km) wordt de berekening 51 maal herhaald. Dit gebeurt met een model met lagere resolutie (T255, roosterpuntsafstand ~ 80 km) om rekentijd te besparen. Bij de herhalingen is de begintoestand een beetje verstoord t.o.v. de beide eerste runs; dit om de effecten van onzekerheden in die begintoestand te simuleren. Hoe breder de kleurenbanden uitwaaieren, hoe groter de spreiding van de verwachtingen binnen het ensemble, of, met andere woorden, hoe onzekerder de verwachting.
Ik wil alleen weten hoeveel graden het wordt. En dan weer slapen.
Oohhw! Joe riellie moest ko to Den Bosch. Its sow najs! Oh, no riellie. Derrissuh market end its sow najs! End de moost najs is de Sint Jan! Joe moest sie de Sint Jan! Oowowooh, its so nice! But doont ko on sundee, biekos sundee is verrie stil. Riellie verrie still. Joe moest ko on setterdee! On setterdee is ol de sjops open. De moost najs is on de plein. Ohwowoo! De plein is soo najs. Ohw! Joe moest ko der! Hier, kif me jor pen. Den Bosch. Joe moest ko der! Joe doont hef dis in Speen.
We're actually not Spanish, because we're from Italy.
Oh.
Najs, ittelie. Joe moest ko to Den Bosch!
Do you live in Den Bosch?
No. Aaj lif in Oss, joe moest ko to Den Bosch! Its de moost najs!
Ik liet mijn oordopjes uit en luisterde. Om me heen rekten mensen zich uit om een beeld te krijgen bij het geraaskal. En terecht. Mijn buurman dacht aan verkeerde medicijnen in een manische periode. Ik dacht, gewoon hysterisch.
(Dat deze mevrouw uit Oss kwam, zegt niets over mensen uit Oss. Helemaal niets - over mensen uit Oss. Echt.)
In Utrecht leek de gereedstaande trein op spoor 11 die naar Arnhem te zijn, die om nietgenoemde redenen niet vertrok. De vertraging was vijf minuten. De vertrektijd was 6 minuten verstreken. Maar over de trein naar Arnhem werd niets omgeroepen. Normaal zou op de plaats van de trein naar waarschijnlijk Arnhem de trein naar Groningen/Leeuwarden moeten staan.
*dingdong* Door een sein- en wisselstoring in de buurt van Gouda is slechts beperkt treinverkeer mogelijk tussen Den Haag/Rotterdam en Utrecht. Er zullen minder treinen rijden. Dit levert een nog onbekende vertraging op. Reizigers naar Den Haag en Rotterdam mogen ook reizen via station Schiphol.
Treinverkeer naar Utrecht Terwijde is niet mogelijk. [Reizigers met bestemming Utrecht Terwijde kunnen gaan lopen of op een terras wachten tot de storing voorbij is. De NS zet geen bussen in - red.]
Na 12 minuten werd de vertraging van de trein naar waarschijnlijk Arnhem op het bord geschat op ongeveer tien minuten. Na negentien minuten werd de vertraging ongeveer twintig minuten. De voorspellende functie gaat bij vertragingen die onverwacht uitlopen tot meer dan vijf minuten wel vaker verloren. De vertrekborden houden dan nog wel bij hoe lang de frustratie van de reizigers al duurt.
Een minuut voor vertrek van de intercity naar Groningen/Leeuwarden werd omgeroepen dat de trein naar Groningen/Leeuwarden vanaf spoor 7 zou vertrekken in plaats van spoor 11.
Met een vertraging van vijf minuten.
Iedereen had zes minuten had om de roltrap omhoog te nemen, door de stationshal te rennen naar de trap naar spoor 7, naar beneden te gaan en in te stappen.
Ikzelf redde het in 3.47 minuut, dankzij een goede uitgangspositie vlakbij de roltrap. Op spoor 7 aangekomen stond daar inderdaad een Koploper met drie treinstellen. De vertrekborden gaven aan dat de A-zijde naar Groningen ging en de B-zijde naar Leeuwarden. Op de treinstellen zelf stond aangegeven dat er twee naar Den Haag gingen en een naar Rotterdam.
Nog maar weinig mensen durfden zomaar in te stappen. Een gezette mevrouw met zweetplekken ter grootte van cd-schijfjes onder haar oksels vroeg de conducteur vriendelijk, of eigenlijk iets minder vriendelijk, of nee, eigenlijk best boos, wat nu "daadwerkelijk" de bedoeling was.
Mevrouw, deze trein gaat naar Groningen/Leeuwarden.
Maar welk deel is dan Leeuwarden??
Het achterste.
Maar op station Utrecht Centraal weet niemand wat voor en achter is, treinen vertrekken in dezelfde richting als ze aankomen. De conducteur was doorgelopen voor de gezette mevrouw dit bedacht. Ze begon zachtjes te wenen.
Totale verwarring op spoor 7, maar de NS is de lulligste niet en dacht na een kwartier, kom, we geven ze nog tien minuten extra. Het vertrekbord ratelde en de 5 veranderde in een 15.
Het was 27 graden.
Negen bejaarden werden onwel en zijn later per ambulance afgevoerd.
Een conducteur liep overigens voor vertrek nog door iedere coupe van de trein om te melden dat dit echt de trein naar Groningen/Leeuwarden was.
Want service staat hoog in het vaandel.
Dingen gaan aan me voorbij. In het beste geval pik ik ze wel op, maar niet bepaald als eerste.
Weblogs.
Podcasts luisterde ik ook nooit. Maar nu ik mijn 2GB C-merk mp3-speler heb met ruimte over, ben ik bij aflevering 400 van Daily Source Code ook ingestapt.
Adam Curry die oeverloos ouwehoert over zijn Windows PC die niet bevalt, ik weet het niet. Toen hij een boer liet, klikte ik hem weg. Adam schijnt wel een paar miljoen luisteraars per dag te hebben. En als je alle 400 afleveringen van Daily Source Code wilt beluisteren, ben je non-stop 13 maanden bezig.
Bij 3FM zit een dj die werd opgemerkt dankzij zijn podcasts, las ik ergens.
Best knap.
Is You Tube ook zo'n platform?
Misschien maakt zhij ook nog wel carriere.
(Ik denk trouwens: 2-0)
Maar nu niet.
Ik hoef al vanaf Zwolle niet te luisteren naar de Zwitser die telefoneert met een collega. Daarvoor hoefde ik een uur niet te luisteren naar twee vriendinnen die een dagje naar Amsterdam waren geweest.
Ik hoorde net wel Faith van George Michael (toch?), maar dan van Limp Bizkit. En daarvoor Don´t You forget about me van een jaren tachtigband waarvan ik de naam niet paraat heb, maar dan door Life of Agony. Ook lawaai en onzinmuziek, maar tenminste zelfgekozen en lollig.
Ik wil maar zeggen, lang leve mijn nieuwe mp3-speler van een of ander Chinees C-merk.
(ik moet nog wel even nagaan hoe in godsnaam Ademnood van Linda, Roos en Jessica op het ding kwam)
Het pisoir op het Marie Heinekenplein wordt bijgewerkt door Fabrice, had ik dan getypt. Ik zou erbij gezegd hebben dat ik niet zeker wist of het Fabrice was, maar de lange leren jas met een Fabrice-achtige tekening erop was wel een sterke aanwijzing in die richting. Actueel stukje zou het ook geweest zijn. Want de dag erna zag ik in de Sp!ts een foto van Fabrice, die zijn pisoire ronding op het Marie Heinekenplein aan het bijwerken was.
Ik zou hebben getypt dat het pisoir me aan het pisoir van Rem Koolhaas in Groningen deed denken. En dat ik het pisoir in Groningen veel mooier vind. Dat had ik nog willen zeggen, want ik houd nu eenmaal van strak en melkglas. Dat het een, smaakvol gekozen, homo-ontmoetingsplaats (ik weet niet of ik deze googlaars wel wil hebben) schijnt te zijn, zou ik er (vanwege dezelfde googlaars die nu toch komen) waarschijnlijk niet bij vermeld hebben.
Maar nee, het is geen pisoir.. huh.. nee.. ik typ hier niet iedere dag. Dus wat gekund had, kan niet meer.
Gebeurt ook niet.
Behalve dan dat van die googlaars.
Jippie.
Ik moet hier vaker typen, kortom.
Dit had een mooi afgerond stukje geweest kunnen zijn.
Maar ik typ hier niet iedere dag, ja.. typ hier niet iedere dag. Als wel, dan had ik u namelijk eerder al verteld dat ik Fabrice zag werken aan zijn niet-pisoir en had daarmee een actueel stukje getypt. Dan stond wat u hierboven las hieronder al, had ik die bepaalde googlaars niet gehad, die ik nu trouwens ook nog niet heb en.. was dit stukje begonnen met waar het nu mee eindigt.
Gisteren wilde ik naar Maagdenhuis, maar een Koninklijke was daar al. Hij reed een Volvo met kenteken AA-63 (ofzo) en nam honderd politiemensen mee. Ik denk dat ik er daarom niet in mocht.
Balen.
M. vroeg in het voorbijgaan een jongen of we richting Puddingfabriek fietsten. Wij gingen voorbij, de jongen kreeg net een bal aangespeeld.
Op kruishoogte.
Na een langgerekte ja waren we net op tijd voor Romeo en Julia.