sinds 2002!

Ik kwam hier en Internet Explorer blokkeerde een pop-upvenster. Via een omweg kwam het venster alsnog tevoorschijn. Dat is vervelend, want dan moet je het venster alsnog wegklikken. Maar ja, dat hoort bij webstats.

Ik kwam hier en via een omweg popte er een venster up. Ik wilde het venster wegklikken via het menu onder de rechtermuisknop. Het menu verscheen niet en in plaats daarvan opende het venster zich over het hele beeldscherm. Dat lijkt me tamelijk brutaal.

Het gevolg is dat ik nu niet meer kan zien hoeveel hits ik had. Ongehinderd door deze kennis typ ik in het vervolg verder. En verlost van pop-ups daarbij.
Niemand wil dat niet.

De onafhankelijk voorzitter van de avondvergadering zei voor aanvang van de sessie dat iedereen op een andere plek zat dan een maand ervoor en daarbij alle groepen door elkaar. Hij vermoedde dat dit was om hem te verwarren. Het was nu maar lastig voor hem globaal in te schatten uit welke hoek de weerstand kwam en uit welke de wind mee. Met deze luchtige grap opende hij de avond.

De voorzitter van een grote christelijke fractie repliceerde met de opmerking dat dit toch een merkwaardige opmerking is voor een voorzitter die als 'onafhankelijk' is ingehuurd. Voor hem moet er geen mee- en tegenwind zijn.

Uit welke richting verwacht u weerstand?

- Och.., redde de voorzitter zich uit de situatie, alle weerstand komt toch van boven?

U zult begrijpen, voorzitter, dat ik het daar onmogelijk mee eens kan zijn.

- Het zij u vergeven, glimlachte de onafhankelijk voorzitter en hij opende de vergadering nu echt.

Ik was om half twaalf thuis.

Vanochtend hoorde ik een hond blaffen. De buren van linksonder sloegen de deur dicht en achter in de tuin van de benedenburen riep een kraai.

Veel meer dan dat, hoor ik dingen niet.

Ik hoor geen laveloze student op een gammele fiets die om vier uur 's nachts een doodsmak maakt tegen de stoeprand, wat aan zijn fiets rommelt en verder rammelt.

Ik hoor om elf uur 's avonds geen opgefokte junks die op twintig meter afstand minutenlange discussies voeren.

"Nheuj, jaj hebt m'n ainsteeker! Hee!"
"Niet waar,man! Ik krijg nog een euro van je."
"Jee-zuhus. Ik ging toch bier voor je halen."
"Ik krijg nog een euro! Doe nou even serieuheus."
"Doe zelf even serieus, hee! Jij hebt mijn aansteker. Hee.. Heeheej! Kom nou 's hier!"

Niets.

Geen zwaar verkeer en zingende corpsmeisjes. Geen levensliederen uit de kroeg, een blok verder. In de tijd dat ik lopend de Grote Markt bereikte, fiets ik nu en ben halverwege. Ik woon in een uitloper van wat in mijn stad De Oude Wijken heet. Om de hoek is een plantsoen en aan het begin van de straat een grote vijver.

Ik werd wakker: omdat ik uitgeslapen was.

Soms zit ik heimelijk in de vroegere schoenenwinkel van de firma Meijer. De schoenen kon ik nooit betalen, de koffie is ook niet heel goedkoop. Dat maakt deel uit van het genoegen.

Zijn geruite hippe tweedpak zit nog precies goed, zonder kreuken. De zijde van zijn das glimt. Hij spreekt over de eerste maanden Op Kantoor. Hij is er vol van en ook wel een beetje van zichzelf. Hij kijkt op de kaart en vertelt over De Kantoormarkt.

De Kantoormarkt is veel makkelijker dan de markt van winkels. Boven De Kantoormarkt hangt nu gewoon een vraag van tienduizend vierkante meter.
- Hm.

Zijn vriend draagt wat ze vroeger allebei droegen, een vale Dockers en een oranje wollen trui. Hij is aan het afstuderen en zijn bedrijf is eigenlijk veel interessanter dan die van het tweedpak. Hij weet ook meer.

Het tweedpak laat 'tienduizend vierkante meter' boven het tafeltje hangen, terwijl hij nog eens op de kaart kijkt. De vriend laat zich daardoor niet afleiden van de kaart. Hij draagt geen tweed, maar dat geeft niet. Want hij zit dichter bij de bron. Hij weet Dingen en slaat terug zonder van de kaart op te kijken.

Meeùs staat in de etalage, he. Wist je dat?
- Waar?
Nee, "in de etalage".
- Etalage..?
Ja, te koop.
- Oh..

Het tweedpak wordt gered door de serveerster die vraagt wat ze voor hen in mag schenken. Hij bestelt een americano.
Zijn vriend bestelt een dubbele.

Zaterdags ben ik niet om acht uur wakker. Ik heb geen hooby die dat vergt en geen kinderen. En als ik zo naar buiten kijk, zie ik ook geen reden om in die gewoonte verandering te brengen.

Vandaag is een uitzondering op de regel, want vandaag ga ik verhuizen. Waar is mijn regenpak?