In een e-mail legde ik iemand uit dat, ondanks het negeren van de afspraken, zijn verbintenis met een partij niet hoefde te worden herroepen. Dat het betekende dat hij gewoon door kon gaan op weg die hij was ingeslagen, omwille van de snelheid.
Daarop kreeg ik een e-mail van J., die doorgaans tamelijk zorgvuldig formuleert en zich precies uitdrukt.
R.,
Dit is m.i. te kort door de bocht. Regels zijn regels.
Groet,
J.
Ik vond dat gisteren heel grappig.
Het was Feest in Stad, gisteren. Maar ik ben festival- en zomerfeestenmoe. Ik zag niets, maakte geen van de activiteiten mee. Ook niet het Groots Briljant Vuurwerk. Maar ik houd niet van vuurwerk, dus dat geeft niet.
Ik deed niets aan Bommen Berend, maar sliep uit. Tot twaalf uur en schoof drie broodjes in de oven. Klopte melk op voor de koffie en las een oude krant. Ik ontdekte The New Yorker (er is een verband met de oude krant) en wil nu eigenlijk lid worden. Bij de Praxis kocht ik Pokon voor de bananenplant die blad verliest.
Wat een feest.
Pivot. Ik was er altijd blij mee. Maar de laatste tijd verdwijnen er dingen, schakelt de spambescherming zichzelf uit, kan ik opeens geen afbeeldingen uploaden.
Apart.
Ik hoop dat het over gaat. Als niet, dan zoek ik iets anders. Opdat het wel leuk blijft. Maar waarheen ga ik dan?
Inderdaad I., het is uiteindelijk gewoon Latijn en prima te doen.
Maar toch een merkwaardige opstelling, is het niet?
This entry was posted in:
, and tagged: .
Please bookmark the .
