sinds 2002!

Morgen vertrek ik naar Den Haag. Terwijl ik pas twee uur terug ben van een weekend in hartje Drenthe. Ik bof maar. Normaal gesproken slapen we in Den Haag bij familie of vrienden. Maar het zou zomaar kunnen dat we morgen in een hotel moeten slapen. Of een pension of bed and breakfast. Het liefst zou ik hier slapen, maar voor Des Indes heb ik geen geld.

Ik heb wel geld voor een nachtje in een middelmatig hotel, strategisch gelegen langs een snelweg. Of op een ideale locatie ten opzichte van de boulevard van Scheveningen. Nee, dank u. Liever dan af te dalen naar een prijscategorie die ik kan dragen, stap ik vanaf daar zijwaarts naar particuliere logies.

Een pension, bijvoorbeeld. Voor het ultieme pension gaat u best naar Katwijk aan Zee. En in Katwijk aan Zee is dit misschien wel de beste plek. Hotel Pension Het Anker. Direct gelegen aan de fabuleuze boulevard van Katwijk. Ik adviseer deze kamer, vanwege de uiterst efficiënte omgang met de beschikbare ruimte. En als u goed kijkt, ziet u de zee.

Toch te klein? Dan B&B Scheveningen.

"Heeft u wat te vieren? Voor €12,50 zetten wij naar wens een flesje champagne (methode), een fles witte of rode wijn en fruit op de kamer. Op het bed strooien we rozenblaadjes en staan er op diverse plaatsen waxinelichtjes klaar om een romantische sfeer te creëren. Op de balkonkamer staan de lichtjes rond het bad."

Dat wordt voor twaalf euro vijftig extra potdikkie een romantisch samenzijn in Den Haag. Of we het willen of niet. Er staan tenslotte op diverse plaatsen waxinelichten.

Ik ken iemand niet. Het was vast een man, hij zat in de trein. Keek om zich heen en dacht, wat zie ik toch voor dingen om me heen?De helft van de mensen in de coupé heeft ze, de andere helft niet. Of misschien een beetje, maar dan zijn ze verder dik. In opperste verwarring stapte hij uit en liep naar het kantoor. Haalde een kop koffie, ging naar een vergadering en daarna.. daarna had hij een kwartier voor zichzelf en dacht opeens: Oh ja.. Hij typte in de google-zoekbalk: "tieten in de trein".

Merkwaardig genoeg kwam hij terecht op robtheblob.nl. Een onschuldig weblog dat zich nooit tot zelden bezighoudt met onderwerpen als "tieten in de trein". Hij vond niet wat hij zocht, maar stond maar mooi in de referrerlijst.

Robtheblob op zijn beurt, slingerde op een loze vrijdagochtend de computer aan. Espresso naast het toetsenbord, glaasje jus naast de muis. Het laatste stukje op zijn weblog dateerde van drie dagen geleden. Tussen het laatste en het op-één-na-laatste stukje gaapte een nog veel groter gat. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Iedere dag een stukje zou het mooiste zijn, maar als dat niet lukt toch zeker niet eens per week.

Hij klikte wat rond. Hier en hier en later nog hier. Maar een stukje kwam niet opborrelen. Tot hij in zijn referrerlijst opeens een tamelijk vreemde hit zag. "Tieten in de trein". Misschien was het de espresso die begon te werken, want hoewel hij zich normaalgesproken nooit of zelden bezighoudt met onderwerpen als "tieten in de trein", borrelde er opeens iets op.

Een stukje!

En hij begon te typen: "Ik ken iemand niet."

We zitten na afloop van de voorstelling in het Theatercafé van de Stadsschouwburg. Tjitske Jansen, Joke van Leeuwen, Herman Franke, Jan Mulder, Remco Campert en Hugo Matthysen, Tine Embrechts en Karlijn Sileghem werden aan elkaar gepraat door Thom Hoffman.
En toch zat de zaal niet vol.

Naast ons zit Thom Hoffman. Een vrouw met een oude Japanse moeder is voor hem naar de voorstelling gekomen. Ze praten bij, Thom en de vrouw. De moeder zit te wachten tot ze hem een cadeau kan overhandigen. Thom is heel voorkomend is zijn linnen pak. Remco Campert loopt het café binnen. Hij schuifelt een beetje. Ik weet niet hoe oud hij werkelijk is, maar hij oogt niet bepaald fris en jong.

Bij de bar staat een groot deel van de rest. Ze drinken en lachen en bekenden en mensen die graag kennis zouden willen maken, hangen om de groep artiesten. Jan Mulder speelt dichtbij huis. Een oudere dame staat ruim in de make-up bij de tafel naast ons klaar om hem te verwelkomen. Ze stelt hem voor aan de rest van haar tafel en Jan maakt een praatje. Ze hebben bij elkaar op school gezeten of kennen elkaar uit het dorp.

Jan Mulder voegt zich bij de groep aan bar.
"We gaan de stad in!"
Juist op het moment dat ik nog twee rode wijn bestel. Ik mocht er langs van Johanna. Ik raad aan om naar Het Land van Belofte te gaan. Omdat iemand Benzinebar riep en ik dat dan ook wel toepasselijk vond. Uiteindelijk wordt het de Wolthoorn. Officieel het beste café van Nederland.

Wij gaan niet, want het is raar om zomaar een groep vreemden achterna te gaan. Hoewel we er normaal wel komen. Vaker dan de mensen van Saint Amour in ieder geval. Maar nu mag het niet. We zwaaien Jan en Thom en Tine en Hugo uit zonder dat ze het zien. Thom heeft een cilindervormig verpakking in zijn handen.

Jan Mulder gaat voor, de opstap omhoog. Op de drempel van het Theatercafé naar de foyer draait hij zich om: "Wie brengt Remco naar het hotel?"

Een parade van blote billen, borsten, piemels en buiken trekt voorbij. Dat hoort zo in een sauna. Maar ik kom niet vaak in een sauna. Nog zeldzamer is een bezoek aan een groot, luxe saunacomplex met een zwembad waar je daadwerkelijk baantjes kunt trekken.

Vanuit de sauna loop je het restaurant en de lounge in. Handdoeken moeten buiten blijven, vanwege de hygiëne. De badjas moet aan. Het is ongepast, niet toegestaan en onbeleefd om foto's te maken. Als het wel normaal was, kon ik u plaatjes laten zien van uitgetelde gasten die in badjas op banken hangen. Terwijl ze nippen aan een glas jus d'orange of een slok nemen van hun kop koffie.

Ik neem plaats in een zoutsteensauna, want dat doet mijn luchtwegen goed. Ik koel af in een koud dompelbad. Neem plaats op een nepstrandje met daglichtimiterende lampen. Doe nog een saunaronde, maar dan in een infraroodsauna. Lunch. Een ronde in een extra warme sauna, speciale houten sauna met mannen die met handdoeken zwaaien.

Ergens tussendoor was er nog een massage. Ik ben uitgeteld en voldaan.

Weet u wat verwennen is? Oh ja? Dit is pas verwennen! Ik kan niet wachten tot het zover is. Ik kijk met name uit naar het 'groot streel zacht kussen', ook te gebruiken als gedicht.

(met dank aan Fluuh)

In de rechterkolom vindt u bovenaan referrers. Pivot registreert langs welke link mensen per ongeluk of met opzet op robtheblob.nl terechtkomen. U kunt dat saai vinden.

Om 10.22 uur bezocht iemand deze website, omdat hij op zoek was naar informatie over 'wetlook in Zwolle'. Hmm..
Om 10.48 uur bezocht wellicht dezelfde persoon deze website, nu op zoek naar informatie over 'windgaas Apeldoorn'. Hmm..

Bijna wordt de Peter R. de Vries in mij wakker.

Nadat Hans B. kwam ego-googelen sloop het vieze mannetje binnen op robtheblob.nl. Om 16.30 uur, ik stel me voor dat op exact dit moment zijn werkdag afgelopen was, zocht hij op 'jongens in zwemslip'. Dubieus, misschien. Maar wat ik  me afvraag: waarom kom je dan hier terecht..?

De halve inboedel van mij digibete oma (93) staat op Marktplaats. En dat geeft stress! Ongeveer veertien items staan te koop en sinds gisteren mailen mensen doorlopend om te vragen hoeveel ik wil hebben voor de koelvriescombinatie. Hoe oud de vaatwasser is en of er een certificaat van echtheid bij het Perzische tapijt zit.

Ik zou het allemaal niet weten.

De spullen moeten weg. Maar ik ga natuurlijk ook geen vijf euro accepteren voor een magnetron. Dat gaat wat ver. Het bod van 35 euro voor een klassiek dressoir met ingelegd hout heb meteen verwijderd van de site. Ik laat me toch niet beledigen!

Tussen het geklaag over de drukte door vind ik het allemaal prachtig. Ieder uur kijk ik of er in mijn mailbox een nieuw bod ligt. Of een mailtje van een malloot die twee Auping bedden wil. Voor €30,-..

Tsk.

De week begon rustig, maar de drukte leek zich per dagdeel te verdubbelen. Ik neem zelfs werk mee het weekend in. Tussendoor typte ik twee artikelen voor about:blank.

Gentblogt en dat is fijn! U zou allen naar Gent moeten gaan, of naar het stadslog dan toch. Van sporten ga je dood! las ik als een schoolmeester. Streepte driftig met de rode pen in de aanslag en verrichtte zelfs de ultieme lerarencorrectiedaad. Ik googelde op een stuk tekst van het boek dat afweek in stijl, maar geen bronvermelding bevatte. De tekst dook bijna letterlijk op op Wikipedia. Mag dat in een boek dat in eigen beheer is uitgegeven (via lulu.com) met ISBN-nummer?