Het is bijna zover! Nog anderhalve week en dan begin ik met M. aan een tamelijk lange en vermoeiende reis. Niet ver weg, wel terug in de tijd. Eerst nemen we de bus naar Bremen, de nachtbus wel te verstaan. Die komt om half vijf aan op het vliegveld. Om kwart over zes gaat het vliegtuig naar Budapest, Ferihegy. Daar staan gewoonlijk minibussen te wachten op passagiers naar Roemenië. Volgens het systeem "kijken welk busje een Roemeens nummerbord heeft en dan vragen of hij naar Cluj gaat" hopen we een bus naar Cluj Napoca te vinden. Daar komen we dan acht uur later aan. Na een dagje uitrusten en de op terras zitten in Cluj (dat kan daar goed), nemen we een bus naar Chisinau.
En daar, dames en heren, logeren we bij deze mevrouw. En, zoals ze zelf zegt, haar schone achttien jaar oude dochter, die ons rond kan leiden door de stad en heel Moldavië, als het moet. De enige voorwaarde die gesteld wordt, is dat ze geen les heeft. Maar dat zal in de tweede week van juli wel meevallen, gok ik.
Control is tegenwoordig een appeltje, maar dan abstract. Ik ben daar blij mee, maar het is nog wel wennen. Het beeldscherm is kleiner (13,3 inch diagonaal), maar wel veel scherper. En breder. En alle handige programma's zijn weg. Tot aan Acrobat Reader, maar dat heet nu Voorvertoning. Niet alles is mooi aan een Apple.
Als je moe bent, maar je zit een ritme, kun je in hetzelfde tempo gemakkelijk nog even door. Zoiets dacht Jack en hij probeerde dezelfde uitspraak te ontlokken aan anderen. Ik weet niet of hij gelijk heeft, ik schat Jack niet zo hoog in. Niet veel hoger dan Guus Meeuwis, Youp van 't Hek of die donkere man van de Lassie-reclame.
Het ging ongeveer zo. In het begin van de stukjesloze periode bewees ik mezelf gelijk, want ik dacht nog nauwelijks aan robtheblob. Later kwam er af en toe een stukje opborrelen, maar dat was gemakkelijk te negeren. Van Dale zegt immers over robtheblob: "website waarop met grote regelmaat korte, actuele, vaak persoonlijk getinte stukjes verschijnen".
Maar nu is er geen ontkomen meer aan. De voorpagina is zo'n beetje functioneel. Ik mag weer typen. Hoe maakt u het eigenlijk? Mist u wellicht in de rechterkolom? Laat het weten, dan voeg ik u toe. Alle begin is roestig, ook deze nieuwe start. Ik blijf maar gewoon typen en hoop er het beste van.
