30 Juli 2008
Robtheblob
We liepen voorbij een orthodoxe kerk en een klein meisje probeerde een kaartje te overhandigen. Er stond een man op met een boel licht achter zijn hoofd. Ik weigerde, maar M. nam hem per ongeluk aan. Het straatmeisje sloeg een kruis en vroeg om geld. M. wilde doorlopen, maar het meisje hield vol. Ze hoefde het kaartje niet terug. Sterker nog, ze sloeg nog een kruis. En nog een. Doorlopen hielp niet. Ze sloeg nog maar een kruis. Om van haar af te komen, gaven we haar een leu.
Ik vroeg M. waarom ze het kaartje aannam.
"Ja, verdomme. Ik dacht dat het een propper was."
Het is tijd om huiswaarts te gaan.
This entry was posted in:
, and tagged:
.
Please bookmark the
.
26 Juli 2008
Robtheblob
Op Yalta is het altijd kermis. We liepen net over de boulevard en een meisje was verkleed als prinses met een kostuum uit een rek. Ze was door haar vader in een troon gezet, die naast de rekken kostuums staat. Er is zelfs gezorgd voor een achtergrond, iets met behang met franse lelies.
Een andere mevrouw werd net aangekleed door een meisje dat bij de kostuums werkt. Ze kreeg een grote baljurk aan. Ik heb geen verstand van maten (en wil niemand beledigen), maar de mevrouw moet toch zeker maat 48 gehad hebben. Bij de kostuums maakt dat niet uit. De jurken hebben alleen een voorkant.
Ik heb nog een mooie foto gemaakt van de achterkant van de mevrouw. Je ziet precies de waar de jurk ophoudt en de vetlellen beginnen. Misschien moet die maar niet op internet. Uit pieteit.
Het prinsesje staat overigens keurig op de foto. Ze zat net klaar en vader had de lens al scherpgesteld toen er nog een lok van de pruik ging hangen. Maar toen ook die weer rechthing, kon er geklikt.
Geen idee wat zo'n attractie kost.
This entry was posted in:
, and tagged:
.
Please bookmark the
.
01 Juli 2008
Robtheblob
Ik kijk uit over groen van boomkruinen, afgewisseld met donkergekleurde en oranje daken. Een paar torens steken er bovenuit. Woontorens en de Martinitoren. Het Provinciehuis en het Academiegebouw.
Aan de rand van het platform staat een gele helicopter van de ADAC. Drie stoelen en een brancard. Een meneer in een blauworanje pak vertelt wat de procedures zijn voor opstijgen, landen, tanken en verder vervoer. Gemiddeld drie keer per dag maakt hij een vlucht. Verder wacht hij af, samen met zijn team. Duidelijk Belangrijk Werk.
Ik zie alleen maar groen en donkere kleuren en af en toe oranje. De Martinitoren, andere torens. Fantastisch moet dat zijn, daaruit opstijgen.
This entry was posted in:
, and tagged:
.
Please bookmark the
.