Tijdens de vergadering werd de nood die was ontstaan enigszins verlicht. Zonder een schuldige aan te wijzen, wist iedereen wie het had gedaan. Aan het einde van de sessie merkte hij op: zo, dan zijn we nu helemaal klaar, afgezien van alles wat nog gedaan moet worden. En liep weg.
Men vreest voor een langdurig en slepend project.
Arnon Grunberg heeft een weblog. Hij was ook mee met het Nederlandse leger in Afghanistan, ik bedoel natuurlijk: hij was embedded. Nu is Arnon Grunberg weer terug in Nederland. Op zijn weblog schreef hij een stukje met een link naar dit bericht.
Het is vast ‘n typisch Arnon Grunberggrapje.
Nederland verrommelt. Maar soms is de scheiding tussen stad en ommeland mooi scherp. En heel soms is de scheiding scherp als een scheermes en is je twee-onder-één-kap een vrijstaand huis met riant uitzicht (voorlopig).
De opmaak van dit weblog sluit lange verhalen uit. De letters zijn te groot en de regels veel te kort. U zit ook niet te wachten op lappen tekst van mij.
Geloof me.
Al wat ik u wil zeggen moet in korte stukjes, per dag niet meer dan ??n. En nog blijft het hier soms dagen achtereen, verstoken van nieuws. Misschien heb ik u weinig te melden. Of misschien bespaar ik u mij.
Ik gok op allebei.
Maar voil?, kijk eens aan, op de scheiding van vandaag en morgen toch een stukje. Niet echt op zondag, maar ook geenszins op maandag.
Tot niet eerder dan dinsdag.
S. zoekt geen vriend. Ze heeft de overbuurman voor haar.. fysieke behoeftes. Daarnaast heeft ze een drukke baan en veel vrienden en heeft ze niet heel lang geleden gebroken met iemand.
Vandaag was ik bij S. We hebben een profiel aangemaakt op een datingsite. Voor hoger opgeleide mensen, want dat is ze zelf ook. En soort zoekt soort, uiteindelijk.
Onder een schuilnaam staat S. nu met een profiel op de datingsite. Daarvoor moest ze eerst een ‘wetenschappelijk verantwoorde’ test invullen. Wetenschappelijk verantwoorde test, dat verhoogt de verwachtingen.
De vijf mannen die het meest overeenkomen met de interesses, persoonlijkheid en gewoontes van S. hebben als beroep: beleidsadviseur, account manager, controller, systeembeheerder en consultant.
Morgen gaan we op stap.
Maandag fietste ik door de Oosterstraat. Op een geleende damesfiets, want ik kan mijn been nog niet over het zadel slingeren en ook blijven staan. Dat geeft niet, ik fiets weer! Ik fietste door de Oosterstraat, heuvelop. Ik zag Jacques d’Ancona lopen met een jongeman. Jacques d’Ancona woont in Groningen, maar ik zie hem eigenlijk nooit.
Mijn jongere broer heeft kinderen. Vlak voor de eerste geboren werd kochten zij een Bugaboo. Ik wist voor die tijd niet af van het bestaan van het merk, maar nadat ik uitgebreid was ingelicht over de voordelen van de kinderwagen, zag ik hem overal. In het rood of groen, met parasol of zonder, ik had plots Bugaboos in mijn achterhoofd.
Vrijdag zat ik in een halfvolle kleine zaal van De Oosterpoort. Myl?ne d’Anjou trad op en M. en ik kochten last minute kaarten. Ik had nog nooit van Myl?ne d’Anjou gehoord. We zaten er op de gok. Ze zong liedjes en tussendoor maakte ze grappen over kinderen baren en opvoeden. Ik moest soms lachen, maar zat daar misschien ??n levensfase te vroeg.
Na afloop van de voorstelling liep ik van de foyer naar de uitgang. En terwijl ik dacht aan de Bugaboos, kwam ik een klein mannetje met krullen tegen, Jacques d’Ancona. Wat doet hij in mijn achterhoofd. En wellicht belangrijker, hoe komt hij daar?
Hoe lang kook je een ei zodat hij nog net zacht is? Het eigeel een beetje gestold, maar niet helemaal. In plaats van
